Dom - praca - dom

Czwartek, 29 stycznia 2026 · dodano: 04.02.2026 | Komentarze 0

Zmiana 22-6 29/30.01.2026


Ujęcie w drodze powrotnej, po godzinie szóstej rano - Częstochowa, dzielnica Błeszno, ul. Długa.

I teraz już nierowerowa, a hobbystyczna część wpisu, więc jak ktoś chce może ją opuścić ;)

Wieczorem miałem też trochę czasu dla siebie, pogoda nie sprzyja rowerowym wycieczkom, więc zabrałem się za prace hobbystyczne. Na lato szykuję sobie coś znacznie większego, niż poprzednie modele samolotów.... ciekawe tylko, czy do tego lata nabędę już takich umiejętności, żeby móc polatać czymś większym i posadzić to na ziemię w jednym kawałku :))

Od nastoletnich lat marzył mi się model największego myśliwca II WŚ, jakim był Thunderbolt.
W grudniu na Ali była duża wyprzedarz, do tego dostałem od znajomego dodatkowe kody rabatowe, więc się skusiłem (w PL ten sam model też dostepny, ale za ponad 3-4 razy tyle, co wtedy na Ali). Trochę ponad miesiąc czekania i dotarł do mnie w połowie stycznia.
Republic P-47 Thubderbolt w wersji "Razorback", czyli posiadający wysoki grzbiet za kabiną - brzytwa. Model wykonany jest z pianki EPP (elapor, taki twardy, a zarazem mniej łamliwy i bardziej elastyczny styropian), ma rozpiętość skrzydeł 1,5 m - tylko na przyczepce rowerowej będę mógł zabierać :))


Modelarstwo to nie tylko sam model, liczą są również fakty na temat samej maszyny, czasem trzeba się trochę naszukać pewnych informacji.

W skrócie:
P-47 Thunderbolt ważąc 4,5 t był największym jednomiejscowym jednosilnikowym myśliwcem szturmowym II Wojny Światowej. Z pełnym wyposażeniem oraz uzbrojeniem ważył prawie 8 t i po mimo tego osiągał prędkość około 680 km/h. Standardowo posiadał osiem karabinów maszynowych kalibru 0,5 cala (12,7 mm). Cechowała go m.in. bardzo duża odporność na uszkodzenia. P-47 posiadał dodatkowe odrzucane zbiorniki na paliwo, które przy startach z Wielkiej Brytanii pozwalały dotrzeć mu w głąb Niemiec i tam osłaniać eskortowane bombowce. 

P-47D Thunderbolt "Bonnie" jest obecnie jedynym zachowanym latającym egzemplarzem wersji "Razorback" (grzbiet, jak brzytwa). Samolot w 2023 roku został odrestaurowany przez AirCorps Aviation i obecnie znajduje się w Territory Air Museum w Dakocie (Stany Zjednoczone). Stan przed renowacją był równie ciekawy:

Przed rozpoczęciem prac renowacyjnych, samolot na lotnisku w Papui-Nowej Gwinei. źródło: https://www.aircorpsaviation.com/project/p-47d-23-razorback/

Mój model posiada malowanie samolotu gen. Billa Dunhama z 460. Dywizjonu Myśliwskiego USAAF, z 348. Grupy Myśliwskiej , który na cześć swojej ukochanej Bonnie Harris nadał mu właśnie nazwę "Bonnie". Bill Dunham był asem II WŚ, w swojej karierze odniósł 16 zwycięstw powietrznych, za służbę otrzymał wiele nagród i wyróżnień, m.in. Krzyż za Wybitną Służbę, Srebrną Gwiazdę, Krzyż za Wybitny Lot, Nagrodę Sił Lotniczych za Długowieczność. Na temat samolotu i pilota można znaleźć w sieci sporo informacji, więc nie będę tutaj przynudzał.

Wracając do modelu.
Zestaw praktycznie gotowy do lotu, bo na takie składane od podstaw raczej nie znalazł bym czasu, ale jak to z gotowcami bywa zawsze są jakieś niepasujące detale. 

Prawdziwy samolot wygląda tak:

źródło: https://www.brentclark-photography.com/warehouse-o...

Model ma pomieszane malowanie wcześniejszego schematu z późniejszym, "Bonnie" pilotowany przez Dunhamma wraz z upływem lat posiadał dokładnie takie trzy schematy malowań:




źródło: https://www.rcgroups.com/forums/showthread.php?262...

Pomieszanie schematów malowań tego konkretnego samolotu to m.in. efekt tego, że błąd jednego producenta modeli powielał kolejny producent.

Tak więc model przygotowałem sobie do przemalowania:

Trochę pracy z aerografem i farbkami modelarskimi.
Jak już jesteśmy przy malowaniu, wszelkich lakierów w puszce/w sprayu nie radzę używać w mieszkaniu, bo lakier będzie na wszystkim wokół, aerograf jest dużo bardziej wydajny, nie rozpyla połowy farby w eter. Farbki modelarskie, których używałem mają też tą zaletę, że nie wydzielają intensywnego zapachu. Nadal jednak trzeba pamiętać o dobrej wentylacji pomieszczenia i najlepiej masce.

Efekt mojej pracy:

Sugerowałem się fabrycznym malowaniem modelu i przez to w górnej części źle pomalowałem oszklenie kabiny, więc dwa dni później jeszcze je poprawiłem, model ostatecznie wygląda tak:


Z założonymi skrzydłami jest całkiem spory, dobrze, że pod sufitem mam przygotowanego sporo miejsca :))

Ostatecznie pod sufitem będzie wisiał sobie bez skrzydeł, bo musiał bym zmienić żyrandol :) Póki co to tylko kwestia wizualna, pozostanie mi jeszcze podłączyć całą elektronikę i wszystko zaprogramować, a z tym jest trochę zabawy, więc jeszcze minie, zanim model będzie gotowy do lotu.